안녕!!

กลับถึงบ้านซะที..คิดถึงบ้านใจแทบขาดแน่ะ

ไปนคร สวรรค์ คราวนี้นะ..อืมม..มีเรื่องดีๆมาเล่าตั้งเยอะแน่ะ

ไปคราวนี้..ก็เหมือนทุกๆปีล่ะ

ไปทำบุญบ้านป้าบ่วย..ก็ดีนะ..ได้ช่วยงาน..

ซึ่งนานๆทีถึงจะทำ - -.

มีแต่คนทัก..บอกว่าพูดน้อยไปรึเปล่า

โกวัฒน์ก็พูดทั้งวันเลยสี่ห้ารอบได้ ตั้งแต่มานี่ยังไม่ได้ยินเสียงตาลซักแอะ

เฮ้อ..ก็นะ..ไม่รู้จะพูดไรนี่

พอวันรุ่งขึ้น..ซึ่งเป็นวันแม่..

ก็ออกจากนคร สวรรค์ แล้วมุ่งหน้าไปเที่ยว

ที่แรกก็บึงฉวากล่ะ..รูปอยู่เครื่องนั้นอะ ขี้เกียจไปเอา

บึงฉวากก็เคยไปแล้วล่ะ..

แล้วก็ไปดูสวนผักแปลกๆ..ก็น่าสนใจดีนะ

จากนั้นก็ไปตลาดสามชุก ไม่สิ..

เค้าเรียกกันว่า ตลาดร้อยปี ต่างหากล่ะ

คนเยอะเป็นบ้าเลยอะ หายใจแทบไม่ออก

ไม่รู้นะ..ไม่ค่อยประทับใจล่ะ..

ตอนแรกก็อยากไปมากๆๆเลย..ดูทีวีแล้ว..อืมม..มันโบราณๆดีนะ

แต่พอไปจริงๆ..มันไม่ใช่อย่างที่คิดน่ะสิ..

รู้มั้ย?? ตลาดนี้อะ..บอกอะไรกับคนไทย..

ที่เค้าคิดนะ..ก็คงจะเป็น..

สังคมในปัจจุบันน่ะ ไม่ว่าความเป็นอยู่จะเป็นอย่างไร..

ก็ไม่สามารถดำรงอยู่ได้หากไร้เทคโนโลยี

ไม่รู้สิ..เค้าคิดว่า..มันเหมือนส่วนนึงของชีวิตอะ

คนที่มีก็ใช้ไม่เลือก..คนไม่มีก็ขวนขวายแทบตาย

ก็นะ..ถึงจะบอกว่าเป็นตลาดร้อยปีก็เถอะ..

แต่ว่า..ก็เห็นมีสายไฟระโยงรยางค์เต็มไปหมด

พวกอุปกรณ์ทำขนมอะไรแบบนี้..ก็เป็นพวกที่ใช้เตาแก๊สไปหมดแล้ว

สงสัย..คงจะสบายกันจนเกินไป..

ร้อยปีอะไรกัน..นี่มันแค่ซักยี่สิบปีที่แล้วเองมั้ง

พอออกจากตลาดสามชุก..ก็มุ่งหน้าตรงไปกรุงเทพฯ

ไปหาอาม่า..

มีของฝากติดไม้ติดมือไปเพียบทีเดียว..

แล้วก็ซื้อพวงมาลัยไปไหว้อาม่าด้วย..

อันที่จริง..จะว่าไป..อาม่าก็เหมือนแม่เค้าล่ะ

เลี้ยงเค้าตั้งแต่เด็กเลย..

ถ้าไม่ใช่ย่า..อาจจะเรียกอาม่าว่าแม่แล้วก็ได้

พอไปถึงก็ไปกินเลี้ยงกัน..สนุกสนานเชียวล่ะ

ครอบครัวกู๋ล้งก็ออกไปร้องเพลงกัน..ครองไมค์เลย

ตอนแรกอะนะ..พนักงานเค้าก็เดินเข้ามาบอกว่า

จะร้องเพลงก็รีบร้องนะ เดี๋ยวแขกเต็มร้านแล้วจะอาย

ไม่ต้องสงสัยหรอก..พนักงานเค้าสนิทๆกันล่ะมั้ง

แต่..

พอแขกเข้ามาจนแทบแน่นห้องอาหาร..

ครอบครัวหรรษาก็ยังครองเวทีอยู่ดี 55+

แล้วนอกจากนี้..ยังโดนบังคับไปร้องเพลงอีก..ให้ตายสิ

เฮ้อ..ก็ยังดีนะ..ทำเนียนไง

ขึ้นไปสามคน..สองคนได้ไมค์ลอย

เค้าก็ได้ไมค์ที่มันมีสายน่ะ..เลยนั่งบนเก้าอี้

แม่บอกว่า..ท่าทีเชียว..แต่..ทีเหลวล่ะ 55+

เค้าก็เนียนๆเอาอะนะ..ร้องเท่าทีร้องได้

พอดีว่าไมค์ตัวนั้นมันเสียงเบาด้วยล่ะ..เลยไม่มีใครได้ยินเลย

(ไม่รู้ว่าไมค์เบา หรือเสียงเรามันเบากันแน่นะ..เห็นคนอื่นเค้าร้องก็ดังออก)

แล้วก็เจอเด็กผู้ชายคนนึงด้วย..น่ารักเชียว

ตัวกระจิริด

แต่..ลามกแต่เด็กนะเรา 55+

ไม่หรอก..น้องเค้าไม่รู้

เค้าร้องเพลงกันอยู่..ก็ไปยืนกะเค้า..

ทำท่าถือไมค์..น่ารักจริงๆ

แล้วซักพัก..

ไม่รู้น้องแกนึกคึกอะไร..ทำอะไรบ้าๆเฉยเลย

ก็น้องแกน่ะ..

เอาเอามือน้อยๆเท่าฝาหอยของแก..

ไปจับไอ้ตรงนั้นของเด็กผู้ชายสองคนอะ -*-

ไอ้คนโดนจับ..ก็หนีบใหญ่เลย..

อ่า..

ขำกันทั้งห้องอาหาร

..

สุดท้ายนะ..

ไอ้ที่ตั้งใจจะไปเที่ยวน่ะ..

ก็ไม่ได้สนุกเท่ากับการไปอยู่กับครอบครัวเลยซักนิด

ได้เฮฮา..

ได้สนุก..

อย่างเต็มที่..

มัน..สุขใจนะ..อบอุ่นด้วย

วันแม่น่ะ..ยังไม่ได้บอกรักแม่เลย..

แต่ว่า..แม่ก็ต้องรู้แหละ..

คำพูด..บางทีก็ไม่มีความหมายเท่ากับการกระทำหรอก..จริงมั้ย??

ก็..ไม่มีอะไรแล้วล่ะนะ..เล่าหมดแล้วล่ะ

ก็ย่อๆมา..

หมดแล้วจริงๆ..

แต่..ก็ยังประทับใจไม่หาย..

ปล.เด็กคนนั้นน่ารักมากๆเลยนะ..เสียอย่างเดียว..ทะลึ่งแต่เด็ก 55+